سه شنبه های پیروز یعنی همین که سرتاسر خیابون چماق به دست وایستاده باشند. پیش به سوی سه شنبه بعدی.

ما میخواهیم ثابت کنیم به رژیم که سرکوب جوابگو نیست و باید به فکر دیگه باشه برای برگردوندن اوضاع به روال عادی. و سه شنبه های اعتراض یک جور طرح خیلی کم هزینه است برای ما که اونها رو مجبور میکنه هر سه شنبه کل شهر رو دوباره غرق کنند و آماده باش باشند. انتظار نداشته باشین که یک جمعیت یک میلیونی ببینین تو خیابون بعد از این همه کشت و کشتار. قرار نیست بیست روزه با تظاهرات رژیم برگردونیم. قرار هست با طرح سه شنبه ها و امثالهم شعله اعتراض رو اینقدر نگه بداریم که برسیم به اونجا که کم کم جهت مشخص تری بگیریم و متحد و منسجم بشیم. الان از اینکه هزار نفر تو خیابون باشند و دو تا سنگ بخوره به ضد شورش و صد تا باتوم بخوریم چندان عایدی نیست. حسن سه شنبه های اعتراض همینه که از ما هزینه نمیره اما هر سه شنبه همه مردم یادشون میاد کی به کیه و چی به چیه و جنبش زنده است و خواسته داره. باور کنین رژیم طاقت یک ماه اعتراض رو هم نداره و کم کم قبول خواهد کرد که سرکوب جوابگو نیست برای اروم شدن فضا. خلاصه هدف اینه که ثابت کنیم سرکوب پاسخگو نیست برای برگردوندن آرامش و احساس عادی بودن و فراموش شدن جامعه رو فرا نگیره. با این حساب این سه شنبه سه شنبه پیروزی بود با این همه خیلی سربازی که شیراز و تهران آماده باش بود. پیش به سوی سه شنبه بعدی. متحد و منسجم.