در شرایط خفقان مطلق داخلی که کوچکترین حرکتی با شدیدترین برخورد حذفی مواجه میشود، لزوم ارائه راهکارهای عملی برای پیشبرد حرکت دموکراتیک ایران در خارج از کشور بیش از بیش احساس میشود. این در شرایطی است که رقابتهای گروهی بین گروههای تاثیرگزار در عرصه سیاسی و خبری در خارج از ایران گاها مانع از حرکت واحد و منسجم و شکل گیری نهادی برای هدایت و پیشبرد اهداف جنبش دموکراسی ایران شده است.
سمت و سوی رقابت بوجود امده بین گروههای سیاسی خارج از کشور سالم نیست و در نهایت باعث تضعیف کلی جنبش خواهد بود. در این شرایط ساز و کار رقابت غیر مخرب و سازنده ای به مانند انتخابات می تواند انرژی موجود در گروههای رقیب را تبدیل به انرژی محرک و پوینده برای ادامه راه نماید. نشانه های نیاز مبرم به سازوکاری غیری مخرب برای ایجاد هماهنگی ضمن رقابت در برخوردهای اخیر با سازمان مجاهدین خلق، آقای محمد خاتمی، آقای مجتی واحدی، آقای اردشیر ارجمند، آقای محمد کدیور، آقای رضا پهلوی و تفکرات نزدیک به ایشان، می توان دید. برقراری یک ساز و کار دموکراتیک با نظارتهای دموکراتیک و رسانه ای موجود عملا می تواند مناقشات فراوان موجود بین گروهای مختلف را به سمت یک هدف واحد سوق دهد و به بحثهای فرساینده در بازه های زمانی خاص خاتمه دهد، به این معنی که برای مثال در صورت شکست انتخاباتی گروه الف تا دور بعدی انتخابات انرژی گروهها و توده مصروف به تببین مقبولیت یا عدم مقبولیت گروه الف نخواهد شد، در عوض تمرکز به هدف اصلی جنبش معطوف خواهد بود، و گروه الف فرصت خواهد داشت تا دور بعدی انتخابات برنامه های خود را منعطف به خواست عموم و نوسازی کند.
در اینجا به دو راهکار اشاره میشود:
در شرایط ایده آل گروهها و شخصیت های فعال سیاسی خارج از کشور می توانند ضمن هماهنگی به ساز و کار عملی برای برقراری نوعی از انتخابات و تعین شورایی برای همفکری و همگرایی و بیان مواضع حرکت دموکراسی خواهی ایران در خارج از کشور نماید. لازمه چنین امری مشارکت مالی و سازمانی گروههای سیاسی و اجتماعی فعال خارج از کشور برای سازماندهی یک چهارچوب مورد قبول و مورد حمایت است. گروهای دانشجویی و اجتماعی فعال در بیشتر شهرهای مهم دنیا در خارج از ایران می توانند به عنوان مجریان بی طرف با نظارت جمعی گروههای شرکت کننده بستری برای بنای یک ساز و کار غیر مخرب برای رقابت سیاسی و جهت دهی انرژی اپوزیسیون خارج از ایران به سمت و سوی سازنده عمل کنند. در صورت موفقیت در نهادینه کردن یک چهارچوب پایه با قابلیتهای نظرات دموکراتیک می توان به نتایج بسیار مهمی دست یافت که از جمله مهمترین آنها تشکیل یک نهاد دموکراتیک در خارج از کشور برای رای زنی با سایر کشورها و برخورد از موضع حقانیت و قدرت با رژیم داخل ایران است. هرچند تحقق این پیشنهاد میتواند در شرایط فعلی دشوار به نظر می رسد اما با در نظر گرفتن پتانسیل گروههای دانشجویی و اجتماعیی در بیشتر دانشگاهها و شهرهای مهم خارج از کشور چندان هم دور از دسترس نیست.
در قدم اول اما نیاز به فشار عمومی از پایین به گروههای فعال سیاسی برای رسیدن به تفاهم و پایبند بودن به چهارچوبهای دموکراتیک رقابت است. گروههای مختلف در صورتی که با عزم توده برای برقراری یک ساز و کار دموکراتیک مواجه شوند نهایتا مجبور به قبول شرایط جدید بازی خواهند بود. سایت بالاترین با پیش دستی در این زمینه عملا میتواند نقش کاتالیزور را در این بین بازی کند. برگزاری یک انتخابات تقریبا دموکراتیک در بالاترین کم و بیش عملی است. بالاترین با تشکیل یک شورای دموکراتیک رهبری به عنوان سخنگوی بخشی از جامعه مجازی فعال سیاسی می تواند اولا نقش خود را در فضای سیاسی تثبت کند. در شرایط حاضر که هیچ گروه مرجعی نمی تواند ادعای نمایندگی توده های مطلع سیاسی را بنماید، بالاترین با پیش دستی و برگزاری انتخابات دموکراتیک عملا می تواند سایر گروهها را به زمین بازی بکشاند، و انرژی موجود در رقابتهای منفی بین گروهها را به نیروی محرک جدید تبدیل کند.
