اینجا نوشته چندین فرمانده سپاه از میرحسین موسوی حمایت کرده اند. اینجا هم برآشفته اند و تعجب کرده اند و کنایه زده اند.

می خواهم بگویم چرا؟ راه اصلاح اتفاقا از همین جاست. بدون آرامش و یارگیری کجا می شود مطبوعات را سانسور نکرد. زیاد که اصرار کردید برای وزیرتان پرونده درست می کنند و شاهدش را هم می آورند که با چندین نفر رابطه داشته است. فردایش هم باید سراغش را در لندن بگیرید.
چه تضمینی به آن طرفی ها می دهید که اصلاح طلبی حذفشان نکند؟ در اردوگاه ان طرف خیلی ها هستند که اگر احساس نکنند کار و زندگی و دودمانشان بر باد نمی رود از اندیشه معتدل حمایت می کنند. این ها پوئن است نه تهدید. راه اصلاحات از داد و قال نیست.

میرحسین دید خودی و غیر خودی ندارد. میرحسین سانسورچی نیست. نبوده است. از مخملباف بپرسید. از مهرجویی بپرسید. از ملکیان بپرسید. از خاتمی بپرسید که همکارش بود.
ٰ
آرام. آرام آرام. اصلاحات با شعار نمی شود. اصلاحات بیست تا فرمانده سپاه همراه می خواهد که آنها که بیشتر می دانند صبح و شب از کودتای نظامی زرد نکند.
اصلاحات با تورم نمی شود. اصلاحات با هفتاد هزار تومان نمی شود. مردم هشت سال برای اصلاحات هزینه دادند. زندانی دادند. در پارک لاله کتک خوردند. هواپیمای طرحهای اقتصادیشان را سپاه با فانتوم زمین نشاند در روز افتتاح.

زهی خیال باطل که با شعار،‌ با یارگیری نکردن از قلب رقیب، با تند روی، با در شکستن، با خودی-غیر خودی کردن به نحو دیگر، با سپاهی را ایرانی ندانستن، با ریشو را وسط خیابان آزادی چند نفره کتک زدن، بشود به جایی رسید.

خیلی ها یادشان رفته دوران خاتمی را. فکر می کنند شوخی شوخی بود که لایحه اصلاح مطبوعات مسکوت ماند و فرودگاه امام دست نخورد. فکر می کنند امروز در امیرکبیر را شکستند همه چیز حل میشود. نمی فهمند که بدتر همه آدمهای آن طرف پشت یکی جمع می شوند (که شدند) و دانه دانه دهن تک تک اینها را بی سر و صدا سرویس می کنند (همان طور که کردند).
راه اصلاحات از میانه می رود. اول آنهایی در سپاه که وجدان دارند، که نگران فرزندانشان هستند،  فرزندشان از دست ندانم کاریهاشان با قایق فرار کرده  و پناه بردهد به آمریکا،‌ که از آذربایجان با یک لشکر حامی ردّ‌ صلاحیّت می شود، دلشان را به ما باید بدهند. سراغ تک تک این آدمها باید رفت.

باید برای همه حرف زد. باید از اولویّت هایمان بگذریم و یارگیری کنیم.

همین در بالاترین

شکایت مهدی خلجی، متفکر مخزن الافکار موسسه واشنگتن برای مطالعات خاورمیانه، از حسین درخشان یک اتفاق نادر در کانادا است. از این جهت که در این دعوا ناچاراً قاضی باید حکم دهد فعالیتهای موسسه واشنگتن بر ضد منافع ایران است یا خیر. حسین به دلیل همکاری خلجی با موسسه واشنگتن او را خائن به وطنش نامیده است. خلجی شکایت می کند که این نوعی بدنام کردن او است و دو میلیون دلار غرامت طلب کرده است.

ویژگی خاصّ این دعوا این است که اگر حسین بتواند در این دعوا برنده شود (که خیلی بعید است) یک دادگاه در کانادا همکاری با موسسه واشنگتن را خیانت به ایران معرفی می کند. از همین نکته می توان پیش بینی کرد که حسین بازنده ماجرا است. امّا اگر به تور یکی از قاضی های روشنفکر کانادایی بخورد که دل خوشی از دست راستی های آمریکایی ندارد و کل فعالیتهای موسسه های شبیه به موسسه واشنگتن بر ضد منافع نه تنها ایران، بلکه جهان می دانند، اولین حکم “قانونی” به “نیّت سوء داشتن موسسه واشنگتن” صادر خواهد شد.

شکست خلجی، که معادل با خیانت آمیز بودن فعالیت های موسسه واشنگتن است، برای آبروی دولت ایران و دل خوش خنکی مخالفین جنگ در آمریکا دستاورد مهمی است. هرچند این نکته به نظر نمی رسد مورد توجه دولت ایران و فعالین ضدّ جنگ باشد.

تتمّه: اینجا خلاصه این ماجرا و کلی لینک مربوط هست.

حالا که ما اینجا کمدی بازی در میاریم به قول “مردک”، بگذار اینم بگم:

این جامعه بالاترینی ها با بزرگ شدنش تو انواع جرم هم دیده میشه. توهین به هم، منفی انتقام جویانه زدن، باند بازی، قاچاق لینک ، و الخ.

نظام قضایی فعلی بالاترین شیوه خانبازی و شاهانه است. یعنی که دو نفر که دعواشون میشه دعواشون رو می برند پیش خان (همان خدایان بالاترین) تا براشون حل و فصل کنه. خیلی وقتها از رای صادره جامعه بالاترین خوشحال نیست. مثلا در مورد فونیکس و خیابان 11 بیشتر کاربرها مایل به اعدام نبودند و الان در غم فقدان این دو عزیز پر حرفِ بالاخدا  بیامرز  دلتنگ هستند.

نظام قضایی بالاترین به سادگی میشه بهبود پیدا کنه. به این ترتیب که در مرحله اول تعدادی قاضی برای بالاترین تعیین کنیم.

بعد یک قانون درست و حسابی با مجازاتهای درست و حسابی. تکلیف یوزرها خیلی جا ها معلوم نیست. مثلاً پیش میاد که کسی یک لینک رو می گذاره امّا تکراری است، ولی بنده خدا قبلاً ندیده! جرمی نکرده، امّا کسی برسه با منفی تیکه تیکه اش می کنه. قانونها رو میتونیم دقیق تر کنیم و مجازاتهای متنوع تری براش بچینیم.

خوب چیه؟ از یک یوز فکاهی چی توقع داشتین بنویسه؟

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!